"Cewang di langik tando ka paneh, gabak di ulu tando ka ujan."
Apokah Thailand jo Malaysia barasil pulo managak kan bendera nagari Masiang-masiang di kancah antah barantah, atau hanyo Tingga galak di tapi giliang?
Kutiko Timnas Indonesia U-17 lah mambuktikan taji jo marangkek Masiang-masiang ka panggung mentereng Piala Asia U-17, mato saluruah panggemar sepak bola di Asia Tenggara kini tertuju ka siso patandiangan penentuan. Dua wakil ASEAN lainnyo, Thailand jo Malaysia, mampunyoi peluang Nan samo Gadang untuak mangikuti jejak langkah Garang sang Merah Putih. Ado harok Nan takambang di dado urang mudo nan sadang baburu prestasi di lapangan hijau.
Dalam dunia jurnalisme olahraga, indak ado Nan pasti sabalun peluit panjang dibunyikan oleh wasit. Thailand jo Malaysia kini barado di simpang jalan antaro galau jo kabasaran. Barito tentang potensi lolosnyo kaduo tim ko mamicu barbagai analisis taktis di kalangan pangamat sepak bola. Sadang Timnas Indonesia U-17 lah ampiang basenang hati maraso aman jo hasil mamilukan bagi lawan-lawannya, tetangga sarantau iko masih harusasiang-basiang mambarasil kan patandiangan penentuan hari iko.
Pangamat mandapek ccaliak baa kurenah pamain muda dari nagari Gajah Putiah jo Harimau Malaya baitu basumabek karingek di kening. Masiang-masiang mambaok harapan basar rakyaiknyo masiang-masiang. Jiko maseh bausaho mangarahkan sagalo daya jo tenaga, indak tatutuik kemungkinan bendera ASEAN bakibar makin rami di putaran final nanti. Karano dalam dunia si kulit bulek, siapa nan indak mangejar sampai gariah taseba, tantu akan gigit jari di ujuang jalan.
Kok rantiang patah di tangah hutan,
Anak urang mambao labu,
Bagai buruang tabang ka lautan,
Mato indak lepas manangguang rindu.