"Tangan mancancang, bahu mamikue."
Apokah nyowo manusia kini alah manjadi barang murah nan bulieh dibiaran tabuang baitu sajo di ruang tunggu rumah sakik? Atau memang kamanusiaan kito alah mati, tasumbek dek birokrasi nan kaku jo kurenah pajabat nan lalai manjalankan amanah?
Kajadian nan mambuek hati tataruih ko tajadi di RSUD Masohi. Sabuah nyowo malayang sia-sia, tabuang baitu sajo salamo duo jam manunggu patolongan nan indak kunjuang tibo. Pasien itu, nan saharusnyo mandapekan parawatan sigap, justru manjadi kurban dari palayanan nan buruak. Indak ado gunonyo namo gadang sabuah rumah sakik jikok di dalamnyo indak ado raso kasiah sayang jo tangguang jawab kapado nan sadang seso. Kabar ko mandapek respon capek dari pamarentah satampek. Direktur RSUD Masohi nan daolu, kini harus manarimo nasibnyo dicopot dari jabatan. Iko bukan sekadar hukuman administratif, tapi sabuah pangingek bawasonyo satiok kursi jabatan ado tangguang jawab nan harus dipikue. Manjadi pamimpin bukan untuak duduak mananti laporan nan elok-elok sajo, tapi mamastian bahwasonyo satiok urang nan datang dalam kondisi seso, mandapekan tampek untuak bataduah.
Kini, tonggak kapemimpinan beralih ka tangan Zakir. Inyo datang mambaok janji baru: mambaiki palayanan jo mamparatian kasajahtraan nakes. Harapan masyarakaik kini tagantuang di pundak Zakir. Inyo harus mampu mambuktikan bahwasonyo RSUD Masohi indak lai manjadi tampek nan mambuek urang marabiek karano lalai. Zakir kini sadang diuji, apokah inyo mampu mambangun sistem nan manusiawi atau hanyo akan manjadi pajabat saterusnyo nan lupo jo sumpah jabatan kutiko alah duduak di kursi empuk. Masyarakaik Masohi indak butuh janji nan manih bak santan, tapi butuh bukti nyata di lapangan. Ingek, jabatan adolah amanah, jikok disia-siakan, mako kito sadang manunggu giliran untuak dimintai patangguangjawaban di muko Tuhan jo di muko urang banyak. Kasus ko manjadi cermin gadang, bahwasonyo di balik palayanan kesehatan, ado nyowo nan harus dijago jo sadoalah kamampuan.
Batang aia di siko juo,
Tempek mandi anak nagari.
Urusan nyowo jan dibuek main-main lo,
Kalau indak, jabatan jadi pambari.
Nan di ateh manjadi pambela,
Nan di bawah manjadi kurban.
Elok-elok mamimpin nagari kito,
Jan sampai rakyat manjadi beban.