"Cewang di langik tando ka paneh, gabak di ulu tando ka ujan."
Apokah dunia internasional akhirnyo sadar baso Pusako Nusantara indak namuah lupo di tangah giliangnyo jamanan, atau iko hanyo saisuak carito angin lalu?
Kutiko duduak samo randah jo tagak samo tenggih di gelanggang Global Forum for Creative Cultural Industries and Arts (GFCBCA), Indonesia indak lai hanyo bajalan di muko pintuan. Kementerian Kebudayaan Republik Indonesia mambuktikan taringnyo jo mamboyong amANah gadang: tapiliah manjadi katua basamo untuak periode 2027 sahinggo 2028. Kabar iko manjadi titiak tarang nan mambao raso banggo bagi saluruah masyarakaik.
Pangangkatan iko indaklah datang baitu sajo bak urang nan mandapekan baluik dek manuai. Sadonyo tajadi karano karajo kareh sarato kurenah rancak pamarentah dalam mampasingkek jarak antaro budayo lokal jo panggung duniaraya. Di tangah limbubuiknyo zaman modern nan sarato jo kabudayaan asing, Indonesia tatap tagak baselo jo adaik nan indak lakang dek paneh jo indak lapuak dek ujan.
Namun, basamoan jo gala gadang nan disandang, tangguang jawek nan dipikue tantulah makin barek. Tangan mancancang, bahu mamikue. Pamarintah indak buliah lengah jo rintang dek sanangnyo pujian duniaraya. GFCBCA adolah gelanggang dunsanak global tampek batuka pikiran, basuo jo bamacam-macam bangso. Indonesia musti mambuktikan baso inyo mampu mambao saluruah nagari-nagari di duniauntuak basamo-samo manjago pusako luhur kamanusiaan.
Kini, sagalo mato mandangak ka nagari kito. Jikok duduak basamo balapang-lapang, indak ado karajo nan indak salasai. Untuak mambuktikan gelar katua basamo ko, Indonesia indak buliah mambaliak pungguang ka masyarakaiknyo surang. Budayo kito indak hanyo untuak dipajang, tapi untuak diiduikkan jo dipaliharo sahari-hari.
Tabang buruang indak tabang kelesa,
Manukiak turun ka rumpun bambu,
Kito junjuang basamo budayo bangsa,
Nan mambao harum nagari tercinta.