"Malang sakijok mato, mujue sapanjang ari."
Apokah mimpi untuak mandapek paraduan nan elok di tanah Eropa harus dibayia jo nyawa nan malayang di tangah galombang biru nan gadang? Atau iko adolah bayangan pait dari putuih harapan di negeri asa masiang-masiang?
Pado kutiko kapa-kapa ketek batolak mambalah ombak, ribuan manusia manggantungkan angan-angan di ateh dek kapalaran jo kasusahan hidup. Barito danga dari lautan lepas mambawokan kaba duka nan ndak tapisahkan. Jumlah urang nan bapindah atau migran nan maningga dunia sarato ilang kutiko bapaya mancapai daratan Eropa malalui jalur lauik, tacatat mangalami paningkahan sagadang 20 persen pado taun 2026.
Angka ko indak hanyo sakadar deretan data nan dicetak di ateh kapaik, malainkan sebuah tragedi kamanusiaan nan tajadi bagitunyo di hadapan mato dunia. Laluan lauik Mediterania nan daulunyo manjadi saksian kejayaan padagangan, kini alah barubah manjadi kuburan massal tanpa nisan. Urang-urang malang ko barangkek mambaok sisa-sisa harato jo doa dari dunsanak di kampuang halamannyo, barharap dapek suok rezeki di nagari urang. Tapi takdir bakato lain; gelombang pasang jo kapa nan indak layak jalan manjadi saksi bisu binasonyo jiwa-jiwa nan putuih asa.
Pamarentah sarato badan internasional tasurek indak bakuaso pado kutiko manghadapi arus pelarian nan baitu gadang. Kurenah alam nan Mho Kuaso indak dapek diprediksi, samantara banda nan ditanamuntuak mancari suaka hanyo berujung pado malapetaka. Kasusahan nan manimpo para migran ko mambuktikan baso duniak masiang manghadapi krisis nan mambuek manusia rela mambuang nyawa demi salangkah kaki ka tanahharapan.
Kok balam turun ka baruh,
hinggok di ranting kayu manggis.
Nyawa malayang di tangah lauik,
nasib malang badan tangih.