"Baju dipakai usang, adaik dipakai baru."
Apokah Sanak picayo baso sajarah indak hanyo tanun di ateh kerta, tapi juo tatinggal di dindiang-dindiang rumah warga nan alah baganti musim?
Kutiko jarum jam salalu baputa mambawok parubahan zaman, ado maso lalu nan tatinggal indak bagarak di Dusun Kalasan. Pado tanggal 12 November 1959, sabuah kajadian unik nan mambuek urang tabulalak tajadi dikampuang tasabuik. Bung Karno, Presiden Pertama Republik Indonesia, indak hanyo datang malangkah jo senyum khasnyo, tapi baliau mambuek urang kampuang takajuik mancaliak kurenahnyo. Dalam sebuah momen nan langka dan indak terlupoan dek masyarakaik satampek, Ir. Soekarno sacaro langsuang manyemprot dindiang rumah salah surang warga.
Tindakan tasabuik mampaliekan baa caro surang pamimpin mampatontonkan kabaikan jo kanyataan, indak hanyo basorak di ateh pentas. Kajadian di Kalasan ko manjadi saksi bisu baa kadekek-an surang pamimpin basamo rakyaik ketek. Sabagai kabanaran dari sajarah nan tasimpan rapek, dindiang rumah tu kini alah barubah manjadi carito turun-temurun. Kaluarga nan punyo rumah tantu indak takicuah dek janji manis, karano buktinyo ado di muko mato. Sabagai bangso nan gadang, mangana kajadian daolu adolah caro kito maharagoi jati diri.
Kok disabuik mudiak mambao kasiek, ilie mambao bungo,
Sajarah daolu indak buliah lupo,
Bung Karno datang mambao tando,
Di Desa Kalasan kenangan tibo.