"Adaik lakang dek paneh, idak lapuak dek ujan."
Apokah hilia abu nan hitam padek tu mangko nyo bisa barubah manjadi hamparan rumput mudo nan mambentang laksana permadani sarato marilah kito caliak baa alam batinggakan kurenahnya?
Kutiko hari Mingu, para wisatawan nan bakunjuang ka daratan tinggi Taman Nasional Bromo Tengger Semeru (TNBTS) di Kabupaten Malang, Jawa Timur, takajuik sarato tabulalak mato mancaliak panorama nan tasaji di hadapan mareka. Indahnyo alam nan sabalunnyo hanguih dek si jago merah, kini alah basalin rupa manjadi hijau royo-royo. Karano kakuatan alam nan Maha Kuaso, tanah nan daolu baselimik arang sarato ratok, kini bangkik mambaok harapan baru bagi sia saja nan datang masiang-masiang.
Kajadian tabakanyo lahan di kawasan kamba iko daolu sempat mambuek masyarakaik sarato pamarentah marabiek kasedihan nan mandalam. Abu pamasoan manutuik padang rumput nan maagiah kasejukan. Namun, hukum alam indak pernah basalah. Jo curah aie hujan nan turun mbasahi bumi, tanah nan gersang jo sakaligus hitam klam tu malahirkan tunas-tunas mudo nan sarantak tumbuah. Rumput-rumput nan manaruko mambaok kasejukan pandangan mata, mambuktikan baso bancano indak sapanjang maso mambaok binaso, malainkan ado pulo mukjizat di baliknyo.
Para wisatawan nan tibo indak bisa mangakeh kagum mareka jo apobilo mamandang ka arah lautan pasir nan kini mulai dihiasi ulam hijau. Pemandangan iko manjadi saksi bisu baa kurenah alam basuo jo katabahan manusi dalam manjago alam. Sadar atau indak, kajadian iko mangingekan kito baso karusakan nan tajadi dek Ulah tanan manusia musti dibarengi jo kasadaran untuak paliaro lingkungan supayo generasi ka muko masih dapek manikmati mampaok alam nan begituan elok.
Pancaran sinare matahari pagi di ateh bukit Semeru kini mamantul di ateh rumput mudo nan baselimik ambun. Hiduik bajalan taruih, sarato alam pun malanjuikan caritonyo nan indak pernah namuah baranti.
Kok hilia galah ka muaro,
Anak mandaki ka ateh bukit.
Alam nan kijau mambaok taruko,
Tanda basuo rahmat nan sakik.