"Janji arek dipagang tagueh, siang kadipatungkek, malam kadipakalang, sabarih haram ka lupo."
Apokah masyarakaik nan manarimo gaji pensiun ntarang ka taruih tagak mananti di muko kantua, atau kureta angin kamajuan alah mambaok parubahan sampai ka ujuang kampuang?
Kutiko jam dinding manunjuakkan angko nan bajalan tanpa henti, PT Taspen (Persero) mambuek sabuah barito nan manarikan parhatian urang rami. Pado taun 2027 nan ka datang, pamarentah malalui badan iko merencanakan sabuah langkah baru. IndakLagi jo caro lamo nan kadang mambuek kurban atau peserta musti mangantre panjang, tapi mamasuak an teknologi akal imitasi alias Artificial Intelligence (AI) untuak layanan customer service. Rencana iko batujuan supayo masyarakaik jo peserta dapek basuo, baretong, sarato mandapek an barito salamo 24 jam nonstop tanpa henti.
Dalam dunia jurnalisme novel, parubahan sarupo iko indak hanyo soal masiang-masiang alat canggih nan masuak ka kantua. Iko adolah cerminan dari baitu capeknyo masyarakaik kito barubah di tangah giliangnyo jaman. Peserta Taspen, baiak nan di kota maupun nan di kampuang, mambutuhkan kapastian. Salamo iko, indak saketek urang tuo nan marasakan Seso katiko nyo handak mangurus sagalo administrasi pensiun di jam-jam nan indak Tantu. Jo adonyo layanan berbasis AI iko pado taun 2027, indak ado lai alasan barita lambek sampai ka tangannya.
Namun, sabagai urang nan bapikiran kritis, kito musti batanyo: apokah teknologi nan dingin iko sanggup manggantikan kehangatan basuo langsuang antaro manusia? Atau iko hanyo caro untuak mampacapek birokrasi nan salamo iko talalu lambek? Apopun jandela nan dibukak dek pamarentah liwaik kabijakan iko, nan jaleh, manghadapi taun 2027 masiang-masiang urang musti basiap diri manarimo kasenyataan baru.
Kok balam tabang ka padang,
Hinggap basarang di batang kayu.
Teknologi datang mambaok sanang,
Asa jan lupo adaik nan dahulu.