"Tangan mancancang, bahu mamikue." Apokah kurenah panggung politik nagari ko lah sampai pado bateh akhirnyo, sahinggo bayang-bayang kaputusan hukum manggoyang kursi nan baitu tinggi? Kutiko angin kencang mambanting batang, urang nan duduak di atehnyo tantu musti bapikia ulang tantang dahan nan jo ureknyo. Barito iko mambuek tabulalak mato masyarakaik sakali ngeri jo sakali heran. Gibran Rakabuming Raka dikabakan maajukan niat mundur daripado jabatan Wakil Presiden Republik Indonesia ka Presiden Prabowo. Tekanan politik nan tibo batubi-tubi, tarutamo nan bakaitan jo kaputusan Mahkamah Agung sarato Mahkamah Konstitusi mngenai ijazah, mambuek suaso istana indak lai tanang sarupo kapa di lautan lapang. Sajak mulo, panggung kekuasaan indak pernahanyo salasai dari careto kareke nan mancucuak di tapak kaki. Politik Minangkabau mangaja kito untugo basikap elok-elok jo mambaliak pado aturan adaik jo patut. Masiang-masiang urang di nagari ko punyo porsen Tanggung Jawab Pribadi nan indak buliah dipungkiri. Jikok kaputusan hukum alah mambayang-bayang, duduak di ateh singgasana manjadi sakaik raso mangabek di duto. Pamarentah jo sagalo kabijakan nan balaku musti maadok kenyataan baso indak ado tampek balinduang nan aman jikok dasa hukumnyo digoyang badai. Dalam kacamata jurnalisme novel, paristiwa iko manunjuakan baitu rapuhnyo kayu jikok dimakan kumbang di dalam. Gibran nan daolunyo tagak bagagah di gelanggang, kini musti batenggang jo nasibnyo surang. Apakah langkah iko manjadi ubad parintang panek atau hanyo sakadar siasat di tangah jalan? Nan jaleh, sajarah tangah mencatat jo tinta sirah. Di siko, masyarakaik hanyo bisa mancaliak dari jauah, mang manteh etika jo kurenah para panguaso nan sarantak mangandunyo.
Kok pamenan tlah usai di gelanggang,
Biduak dipacu ka muaro sakti,
Batu nan turun hilang di galanggang,
Untuang nan tibo mambok aie di hati.