"Tangan mancancang, bahu mamikue."
Apokah ijazah nan basarato lambang garuda tu hanyo sakadar lambaran kertas tanpoh makna, ataukah ado badai gadang nan sengaja dihembuiak untuak mambuek urang mancari ujuang pangka?
Kutiko mato urang sakampuang tabulalak mancaliak langik politik nan indak pernah sanang, sebuah kajadian pantiang balangsuang di ruang sidang. Hari itu, Presiden kasatu Republik Indonesia, Joko Widodo, hadia duduak bukan sabagai penguasa negeri, malainkan sabagai saksi penting ateh tudingan panuah curiga tantang ijazah palsu nan babilang-bilang salamo ko. Di hadapan hakim jo para pandengar, dAKwa nan disarangkan ka Roy Suryo sarato dr Tifa mambuek suasana sidang manjadi paneh dek argumen.
Sabagai urang nan manarimo sagalo tudingan jo fitnah nan mandalam, Joko Widodo bajalan masuak ka ruang sidang mambaok kebenaran nan diyakini. Tudingan bahaso ijazahnyo indak asali alah lamo mangalia di tangah masyarakaik, mambuek gaduh di media sosial jo ruang-ruang kopi. Namun, di kutiko kasadaran hukum ditagakkan, indak Cuma sekedar kato-kato nan bapacik, tapi bukti otentik nan dicari. Sidang ko mambuka tabir bahaso indak sado barito miring tu mamiliki urek nan kuek, sarupo katuangan nan hanyo badengung di tangah sawah tapi indak barisi padi.
Di siko, kurenah mancapai puncaknyo. Proses peradilan manjadi tampek pangkajian barito nan sabana-bana nyata, mangikis sagalo dugaan buruak nan salamo ko manjadi bahan cimeh di kalangan masyarakaik. Proses hukum ko juo mangingekkan kito baso indak ado urang nan basamo di ateh hukum, baitu pulo jo saurang mantan presiden nan harus mambela kahormatan dirinyo lewat jalur nan rasmi jo taratur.
Aia mengalir ka muaro hilie,
Tabao kayu sarantiang-rantiang.
Kok ijazah dicari nan sabana aslie,
Hukum manjadi pambatas nan paling tatinggi.